نقش مدیریت در پرورش بز شیری سانن و آلپاین

نقش مدیریت در پرورش بز شیری سانن و آلپاین

مدیریت

اقتصادي كردن واحد و افزايش بازده توليد از طريق به كار بستن اصول صحيح علمي از مهمترين اهداف يك مديريت كارآمد است. آنچه در پرورش دام اهمیت دارد از قوه به فعل در آوردن خصایص برجسته ذاتی و ارزش­های اقتصادی حیوان می­باشد. این نهایت ساده اندیشی است که تصور کنیم در هر وضع و شرایطی و یا هر نوع مدیریتی صفات مورد انتظار تولید دام­های مولد ما به منصه بروز و ظهور رسیده، خواست­های اقتصادی ما در اداره واحد­های دامداری در حد دلخواه برآورده و تامین خواهد شد. بلکه ظهور صفات اقتصادی دام­ها عمدتاً مربوط به مدیریتی است که در آن واحد­ها اعمال می­گردد. در کشور­های پرتولید از لحاظ شیر و فرآورده­های دامی، رعایت مدیریت صحیح در اداره دامداری­ها به مراتب مهمتر از خصوصیات بالقوه با ارزش تولید دام­ها تلقی می­شود.

کارشناسان صاحب ­نظر دامپروری در کشور هلند معتقدند بروز برتری­های نژادی در دام ۲۵ درصد مربوط به خصایص ذاتی و ژنتیکی بوده و ۷۵ درصد در ارتباط با مدیریتی می­باشد که برای نگهداری و پرورش آن دام اعمال می­گردد. عقیده کانادایی­ها در این خصوص اندکی فرق داشته نقش خصوصیات ذاتی را در تولید گاو­های تحت پرورش ۳۰ الی ۴۰ درصد و نقش مدیریت را ۶۰ تا۷۰ درصد می­دانند. اغلب مسایل و مشکلاتی که هر دامپرور در حین کار با آن مواجه است از عدم اجرای اصول صحیح فنّی و بهداشتی بوسیله کارگران سرچشمه گرفته و موجب خسارات غیر قابل جبران می­گردد. در زمینه روابط کارگر و کارفرما باید نکات زیر را در نظر گرفت و با جدّیت و بصیرت کامل آنها را مراعات نمود:

۱٫ مراعات اصل تشویق و با ارزش شمردن کارگر

۲٫ همدلی و همفکری با کارگران

۳٫ محترم شمردن کارگران

۴٫ شناسایی کارگران

۵٫ دادن مزایا به کارگران

در پرورش و نگه­داری دام اصیل، داشتن کارت­های انفرادی یا شناسنامه برای هر دام، یکی از مهمترین اقدامات در اعمال مدیریت صحیح محسوب شده دامداری را به سوی پیشرفت و ترقی رهنمون می نماید. با ثبت خصوصیات انفرادی دام در اوراق هویت، هر گونه کمبود و نقصی به آسانی شناخته شده و دامپرور می­تواند به موقع برای رفع آنها اتخاذ تصمیم مناسب را بنماید. در حقیقت در شیوه دامداری نوین، تهیه و تنظیم شناسنامه، ستون فقرات کارهای روزانه به شمار آمده، موجب هدایت دامپرور در کارها شده و سرانجام به بهره­دهی اقتصادی دامداری به نحو مطلوبی می­افزاید. چه آنکه شناخت صحیح و درست اصالت هر دام و بالاخره گله، و وضع و موقعيت دامداری از لحاظ بهره دهی مناسب و دلخواه و دارای هدف، فقط از این راه مقدور و میسر می باشد.

يكي از مهمترين جنبه هاي مديريتي در گله هاي بزرگ گاوهاي شيرده ، تشخيص فحلي مي باشد كه هيچ روشي نمي تواند جايگزين بازرسيهاي پياپي و سيستيماتيك براي تشخيص اين حالت گردد. اين حالت ۶ الي ۳۰ ساعت طول مي كشد ولي به طور ميانگين براي اكثر گاوهاي ماده اين حالت ۱۲ الي ۱۸ ساعت طول مي كشد.درصد عمده اي از فحليها در شب بين ساعت ۶ بعد از ظهر تا ۶ بامداد رخ مي دهد.از عواقب تشخيص نادرست فحلي مي توان به گمراهي دامدار در تشخيص فحلي آتي، متحمل شدن هزينه هاي تلقيح نادرست و باز گشت به فحلي مجدد گاو مذكور اشاره كرد. تلقيح گاوي كه در حالت فحلي نيست ، باعث مي گردد كه رحم گاو كه در اين حالت مقاومت كمتري به پاتوژنها دارد، دچار عفونتهاي رحمي گردد. وجود تعداد بي شماري از گاوهاي شيرده در گله هاي تجارتي ،نياز به دستيابي به روشهاي مناسب تشخيص فحلي و استفاده از وسائل كمكي و نوين، براي تشخيص فحلي را همواره بوجود مي آورد.

توليد مثل عاملي كليدي در تعيين بازده پرورش بز شيرده مي باشد. در شرايط مناسب هر ماده بزسانن ، سالانه دو بزغاله توليد خواهد كرد. از نظر اقتصادي، باروري معمولا با توجه به فاصله زايش پي در پي دو بزغاله ارزيابي مي شود. معيارهاي اندازه گيري بازده توليد مثل، شامل تعداد تلقيحات به ازاي آبستني، ميزان آبستني در ازاي اولين تلقيح، تعداد روزهاي باز و فاصله زايش مي باشد. فاصله زايش مطلوب در بيشتر گله های سانن و آلپاین ۸ ماه است. در بيشتر دامداری ها درصد آبستني با اولين تلقيح بين ۵۰-۶۰ % است و براي ۵۵% آبستني ها به حدود ۸/۱ تلقيح براي هر آبستني نياز است. يكي از دلايل مهم اقتصادي بودن پرورش بز شيري بالا بودن راندمان توليد مثلي در گله هاست. ضعف در تشخيص بموقع فحلي و آبستني موجب مي شود تا فحلي­هاي زيادي در زمان طول عمر اقتصادي بز از دست برود كه اين امر به خودي خود سبب طولاني شدن فاصله دو زايمان و به تبع آن ضررهاي مالي فراوان به دامداران مي گردد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *