راهنمای استفاده از پسماند پسته در تغذیه دام

راهنمای استفاده از پسماند پسته در تغذیه دام
پسته یکی از محصولات مهم کشاورزی است. کشت وکار این محصول ازدیرباز در بسیاری از مناطق خشک و بیابانی کشور رایج شده ا ست. به دلیل مزیتهای
نسبی بسیاری که در این محصول وجود دارد، تولید آن همواره رو به گسترش بوده ا ست. اما بیش ترین گسترش باغات پسته طی دو دهه اخیر رخ داده است. محصول خام پسته پس از برداشت، پوست گیری میشودو بخش زیادی از آن به صورت پسماند برجای می ماند.
سالانه حجم زیادی از پسماند پسته در کارگاه های پسته پا ک کنی برجای میماند که معمولاً در محیط اطراف و حاشیه باغات پسته دفع می شود. بر اساس اطلاعات موجود از سطح حدود ۴۳۰ هزار هکتار پسته کاری درکشور، مقدار پسماند پسته پا کنی به طور متوسط حدود ۵۰۰ – ۴۸۰ هزار تن در سال براورد می شود. هر چند بخشی از این فراورده فرعی به عنوان کود در باغات پسته مورد استفاده قرار میگیرد.
اما به طورکلی خارج کردن و دفع پسماند پسته که به حالت مرطوب است حاوی مواد غذایی بوده و محیط مناسبی را برای رشد میکروبها فراهم میکند. این عامل سبب ایجاد مشکلات زیست محیطی و گسترش آلودگیهای قارچی در باغات پسته میشود. بررسیها نشان داده که نسبت پسماند به محصول پسته خشک حداقل ۲۵ / ۱ و حداکثر ۲ برابراست؛ بنابراین با توجه به میزان تولید محصول خام سالانه، حجم انبوهی از پسماند پسته پا ک کنی به دست میآید که در صورت استفاده مناسب ازآنها در تغذیه دام، علاوه بر تأمین بخشی از نیازهای علوفه ای دام کشور، ازآلودگی های زیست محیطی نیز می توان جلوگیری کرد. باتوجه به محدودیت منابع آبی برای کشت علوفه و درنتیجه کمبود منابع علوفها ی و کمبود خورا دام در کشور، شناسایی ارزش غذایی، نحوه ک نگهداری
مناسب و استفاده بهینه از این پسماندها به عنوان خوراک دام اهمیت زیادی دارد.
اجزای تشکیل دهنده
محصول پسته
اجزای تشکیل دهنده
محصول پسته شامل:
۶۴/۵ درصد پوسته نرم میوه؛
۲۵ درصد خوشه؛
۱۰ درصد برگ؛
۰/۵ درصد نیز مغز و پوسته استخوانی.
البته نسبت این اجزا با یکدیگر در شرایط مختلف متفاوت است.
خصوصیات و محدودیتهای پسماند پسته
مشکلات پوسته تازه
-کپک زدگی و فساد سریع؛
-نبود امکان نگهداری طولانی مدت؛
-وجود برخی مواد ضدتغذیه ای که مانع از مصرف زیاد آن توسط
دام میشود؛
-نبودن امکان استفاده به عنوان كود که باعث آلودگي قارچي محصول پسته، كاهش يكفيت و همچنين كاهش حاصلخيزي خاك میشود.

مصرف پسماند پسته به صورت سیلاژ (سیلو شده)
سطح مصرف با توجه به خصوصیات ارزیابی سیلو بین خوب تا قابل قبول به ازای هر رأس دام ۷ درصد جیره خشک است.
بنابراین سطح مصرف بر حسب نوع دام به صورت زیر توصیه می شود:
-گوسفند و بز داشتی حدود ۳۰۰ گرم در روز
-گوسفند پرواری حدود ۵۰۰ گرم در روز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *